Table of Contents
Iemand die graag reist, heeft meestal een bucketlist met bestemmingen.
Bij ons is dit niet anders.
En wat ons betreft, als je een bestemming kan combineren met een cruise, des te beter.
Op onze bucketlist stonden al lang de herfstkleuren in de prachtige natuur van Canada.
Samen met Nadia van Cruisemarkt gingen we op zoek.
We vonden een cruise met de Majestic Princess die ons van Quebec naar Fort Lauderdale zou brengen, met vier stops in Canada en vier stops in de Verenigde Staten.
Op 17 oktober 2025 in de late namiddag zijn we geland in Quebec, waar we nog twee nachten verbleven.
Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt waren we klaar om de stad te verkennen.
De start was fris, maar met een blauwe hemel en een zonnetje dat boven de huizen kwam piepen, beloofde het een mooie herfstdag te worden.
Wie Quebec bezoekt, moet rekening houden met hoogtes en laagtes.
Hellingen en trappen om elke hoek.
Het voordeel van die niveauverschillen is dat je regelmatig wordt beloond met mooie zichten over de stad.
Na het bezoek aan enkele kerken, monumenten en de citadel wandelden we via de Promenade des Gouverneurs richting Chateau Frontenac.
Deze promenade is zeker een aanrader als je geen problemen hebt met trappen.
Onderweg kregen we onze eerste echte herfstkleuren te zien.
De wandeling bracht ons uiteindelijk tot op Terrasse Dufferin en het iconische Chateau Frontenac.
Al die trappen bezorgen een mens natuurlijk een hongertje. Via, ja hoor, opnieuw enkele trappen gingen we richting de oude stad. La Pizz Place Royal, op de hoek van Place Royal, is zeker een aanrader. Lekkere pizza en pasta, geserveerd door zeer vriendelijke jonge gasten.
De innerlijke mens was tevreden. Tijd om de oude stad verder te verkennen.
En wie oktober zegt, zegt Halloween.Overal pompoenen en leuke decoraties in de straten. In de namiddag wandelden we terug richting hotel, maar niet zonder een omweg via de haven.
Daar kregen we een eerste glimp van de Majestic Princess.
Inschepen op de Majestic Princess
De volgende ochtend was het nog te vroeg om richting het schip te vertrekken.
We bleven dus in de buurt van het hotel.
Een enorme winkel met kerstdecoratie zorgde ervoor dat de tijd snel voorbijging.
Daarna was het uitchecken, een Uber bestellen en richting terminal vertrekken.
Zoals altijd hing er een gezellige drukte aan de terminal. Voor we het wisten, wandelden we de loopbrug over en werden we vriendelijk verwelkomd in de Piazza van de Majestic Princess.
Voor ons was dit de tweede keer aan boord van dit schip. Het voelde meteen als thuiskomen.
We zetten onze handbagage af in de cabine en trokken naar Bellini’s Bar voor een eerste aperitief. Een plek waar we nog vaak zouden terugkomen.
Na een lichte lunch pakten we de valiezen uit. Daarna was het wachten op het beroemde Love Boat lied. Het signaal dat de cruise echt begonnen was.
Saguenay. Fjorden en natuur
Deze cruise startte niet met een zeedag, maar met een stop in Saguenay, gelegen aan de gelijknamige rivier.
Om volop van de herfstkleuren te genieten, kozen we voor een Princess excursie naar het Saguenay Fjord National Park.
Na ongeveer een uur rijden, in een klassieke gele schoolbus, kwamen we aan.
Onderweg genoten we van het landschap en luisterden we naar de uitleg van onze gids.
In het park maakten we kennis met de lokale ranger die ons meenam op onze hikingtocht.
Na een goede veertig minuten klimmen bereikten we halte Bellevue.
Het uitzicht was mooi, al hadden wij, omdat we de zwaarste hiking hadden gekozen, misschien iets meer verwacht.
Anderen in de groep waren vooral blij dat ze aan de afdaling mochten beginnen.
Tijdens de terugweg konden we gelukkig nog enkele mooie beelden vastleggen.
Zeedag richting Charlottetown
De volgende stop was Charlottetown op Prince Edward Island.
Maar eerst een zeedag, met alle tijd om te genieten van het schip.
Een zalig ontbijt.
Een spelletje Yahtzee met een glaasje wijn aan het zwembad.
Lunch in het buffetrestaurant.
In de namiddag een Caramel Cookie Latte en ’s Avonds een aperitief, diner en een Broadway show. Moeilijker hoeft een zeedag soms niet te zijn.
Charlottetown
Onder een stralend zonnetje konden we aanleggen in Charlottetown en was het tijd om onze wandelschoenen aan te trekken en van boord gaan.
Hier had ik zelf een wandeling uitgestippeld die ons langs de meeste bezienswaardigheden van Charlottetown zou brengen. Eenmaal buiten de terminal kan je via de Charlottetown Boardwalk de kustlijn volgen tot aan Victoria Park. Mooie zichten, historische en Victoriaanse huizen achter elke bocht. In het park kregen we de herfstkleuren te zien waarvoor we deze cruise hadden geboekt. Het ene zicht al mooier dan de volgende.
Gevolg, veel foto’s om later te sorteren.
Vanuit het park was het opnieuw richting binnenstad op zoek naar ‘Eckhart the Mouse’. Bronzen beeldjes van een muis, verstopt doorheen de stad, gebaseerd op het kinderboek ‘True Meaning of Crumbfest’. Het is eens een andere manier om een stad te verkennen. En voor diegenen die daar ook de zoektocht willen doen: er zitten in totaal negen bronzen beeldjes verstopt in de stad. Nog enkele mooie kiekjes tijdens het buitenvaren van Charlottetown en we waren klaar voor onze volgende stop in Sydney in Cape Breton, Nova Scotia.
Sydney, Nova Scotia
Over onze stop in Sydney kunnen we kort zijn. Het zonnetje van de dag ervoor had plaats geruimd voor storm en regen met als gevolg dat het schip niet veilig kon aanmeren in Sydney en de kapitein ons noodgedwongen moest melden dat we deze stop gingen overslaan en verder zouden cruisen naar onze volgende bestemming Halifax. Een extra zeedag die al bij al rustig is verlopen.
Halifax
Op vrijdag was Halifax, de hoofdstad en de grootste stad van de Canadese provincie Nova Scotia, aan de beurt. De storm lag achter ons en het zonnetje was weer van de partij. Onze wandeling begon in “Schmidtville”, een historische wijk in Halifax. Een levendige kleine buitenwijk en de thuisbasis van ambachtslieden. Vandaar was het via de Victoriaanse tuinen, met opnieuw prachtige herfstkleuren, richting de Halifax Citadel. Deze ligt op de heuveltop van Citadel Hill vanwaar je een mooi zicht hebt over de stad. Aan de voorzijde de Halifax Town Clock, ook wel Old Town Clock genoemd.
We hadden gelezen dat Halifax ook een grote rol had gespeeld bij de reddings- en bergingsoperatie na de Titanic ramp.
Naast een maritiem museum in het centrum van de stad was er in Halifax ook een begraafplaats waar meer dan honderd slachtoffers van de Titanic ramp lagen begraven. Het was een uurtje stappen van aan de citadel maar we hadden tijd genoeg en zo konden we nog verder genieten van de omgeving.
Eenmaal aan de begraafplaats word je toch even stil als je langs de verschillende graven passeert. Enkele slachtoffers werden door de jaren heen geïdentificeerd, andere hebben slechts een voornaam, nog anderen enkel een nummer. De grafsteen die ons het meest is bijgebleven was deze van J. Dawson, # 227. De echte Jack Dawson die door Leonardo Di Caprio werd vertolkt in de film Titanic. Een apart bezoek maar voor ons zeker de moeite waard als je in Halifax bent.
Eenmaal terug in de stad was het tijd voor een verfrissing en gelukkig passeerden we de 2 Crows Brewing Co., een lokale brouwerij. Genieten van een frisse lokale pint terwijl je de werkzaamheden in de brouwerij kan volgen, meer moet dat niet zijn. Daarna hebben we nog het Titanic museum bezocht waar we de verhalen achter de sommige van de slachtoffers op het kerkhof konden lezen. Het filmverhaal van de Titanic kent iedereen, maar nu hadden wij ook het verhaal achter de echte slachtoffers van de Titanic kunnen lezen en zien. Halifax, voor ons een meer dan geslaagde stop op deze cruise. Bij het uitvaren van Halifax konden wij het deel Canada van deze cruise afsluiten en keken wij uit naar de stops in de Verenigde Staten. De eerste stop was Boston maar daarvoor hadden we nog eerst een zeedag.
Genieten van het schip Majestic Princess
Op de zeedag hadden we, zoals de vorige cruise met de Majestic Princess, een tafeltje geboekt bij het specialiteitenrestaurant ‘Rudi’s Catch of the Day’. Opnieuw konden we genieten van een zalig vismenu ons geserveerd door Elisio, onze professionele maar tegelijk grappige ober uit Honduras.
Boston
In december 2004 was Boston voor ons de startplaats van een 4-weekse roadtrip langs de oostkust van de Verenigde Staten. Nu 21 jaar later waren we terug om de stad opnieuw te verkennen.
Eenmaal buiten de terminal merk je meteen aan de hoge, blinkende wolkenkrabbers dat je in een miljoenenstad bent aanbeland. Via Summer Street Bridge was het richting China Town waar we onze stadwandeling hebben aangevat.
Na het levendige Chinatown was het richting public gardens met zijn vele standbeelden en nieuwsgierige eekhoorns. Een fotostop aan het ‘CHEERS’ café kan je zeker niet laten liggen als je door Boston slentert.
Daarna zijn we via Acorn- en Charlesstreet naar Beacon Hill gewandeld. Opnieuw plaatsen die zeker een bezoekje waard zijn. Faneuil Hall Marketplace is ook zo’n verplichte stop in Boston waar je winkeltjes van lokale kunstenaars kan bewonderen naast de vele eetstandjes. Na een wandeling van zes uur vonden wij het welletjes en zijn wij richting schip getrokken maar niet zonder nog één stop aan Fan Pier Park waar je een prachtig panoramisch zicht hebt van de stad.
Newport
Newport is een kustplaatsje in de Amerikaanse staat Rhode Island en bekend door de enorme villa’s en veel huizen uit de koloniale tijd. De Majestic kon hier niet aanmeren dus was het na het ontbijt een ticket ophalen voor een plaatsje op een tenderboot.
Een half uurtje later waren wij aan de beurt en hadden we zelfs nog een plaatsje boven op de tender waar we een prachtig zicht hadden van het schip bij het binnenvaren van Newport.
Newport is niet te vergelijken met een grote stad als Boston maar als je zigzaggend door de smalle straatjes wandelt kom je echt prachtige gebouwen tegen. En wat in deze stad zeer leuk is, is dat je op meerdere plaatsen borden tegenkomt waar je de namen van de gebouwen kan terugvinden samen met een woordje uitleg wat ze betekend hebben in het verleden.
Via Eisenhower Park, Clarke Street en Touro park hebben wij ons tenslotte begeven naar de befaamde Cliff Walk. Een wandelpromenade langsheen enorme villa’s waarvan de meeste tussenin zijn ingepalmd door de plaatselijke universiteit.
Vanop de Fourty Steps heb je een mooi zicht op Easton Bay en bijhorend strand. Het meest gekende gebouw langs de promenade is The Breakers, het zomerhuis van de Vanderbilts en voor ons het keerpunt van onze wandeling. Op de terugweg hadden wij nog één bezoekje op onze lijst staan: het kerkje van St-Mary. Een klein kerkje dat wereldberoemd werd toen JF Kennedy er in het huwelijk trad met Jackie Onassis. Ons bezoek aan Newport zat erop en was het met de tender terug naar het schip.
New York
De volgende ochtend was het nog donker toen we de Hudson rivier opvoerden en we aanmeerden in New York. Kade 88 was onze ligplaats voor de komende twee dagen.
Ontbijten bij een opkomend zonnetje met zicht op de skyline van New York is toch iets speciaals. Zeker als je aangemeerd ligt naast een vliegdekschip dat dienstdoet als museum met onder meer een Concorde, een onderzeeër en een spaceshuttle.
Vandaag hadden voor ons eigen een stevig programma opgesteld met in het achterhoofd, wat we vandaag niet gezien krijgen, doen we morgen wel. Ons startpunt was Wall Street in het Financial District van Manhattan. Te ver om te voet te gaan dus hebben we gebruik gemaakt van de metro.
Het systeem van een oplaadbare OMNY metrokaart is zeker een aanrader om je te verplaatsen in New York. 2,90 dollar per rit in plaats van 50 dollar – wat een lokale taxichauffeur ons aan de terminal aanbood – is toch een groot verschil.
Na een foto van de beroemde stier van Wall Street was het richting South Cove aan de Hudson rivier voor een eerst zicht op het vrijheidsbeeld. Daarna zijn we via de promenade richting het 9/11 Memorial en de One World Trade Centre gegaan. Waar wij tijdens ons bezoek aan New York in 2004 nog vol ongeloof in een put zaten te staren, is nu een mooi herdenkingsmonument opgericht naast de nieuwe WTC-toren.
Voor ons middagmaal hadden we een bezoek gepland aan het Hard Rock Café van het Yankee Stadium maar niet zonder een extra stop in te lassen in West Village voor een fotoshoot aan het ‘Friends’ appartement. Via het imposante Grand Central Station zijn we dan met de metro naar het Yankee Stadium in de Bronx gereden. Een lekkere burger en een paar souvenirs later mochten we Hard Rock Café #84 in ons archief schrijven.
Daarna was het terug richting Manhattan voor een deeltje ‘Home Alone 2’. Voor de liefhebbers van de kerstfilm is het een must om enkele foto’s te nemen aan de vijver, de brug en het tunneltje in Central Park East, en liefst van al met enkele duiven op de voorgrond en The Plaza Hotel op de achtergrond.
Voor ons niet met sneeuw zoals in de film maar met prachtige herfstkleuren. Na een leuke fotosessie was het via Fifth avenue en Rockefeller Center naar Bryant Park voor een lokale pint op een vroege kerstmarkt. Het zonnetje begon stilaan achter de gebouwen te verdwijnen en vonden wij het welletjes voor onze eerste dag New York en zijn we rustig afgezakt naar dock 88.
New York dag 2
Dag twee van New York en wij waren er opnieuw klaar voor. Terwijl Manhattan aan het ontwaken was zijn wij richting Columbus en Central Park West gestapt. Een zicht op New York vanop Umpire Rock is toch net weer iets anders.
Via 7th avenue en Broadway zijn we dan richting Times Square gewandeld, een plaats die zeker niet mag ontbreken tijdens je bezoek aan New York. Na een lekkere Chai Latte in een lokale ‘diner’ hadden wij nog twee plaatsen die wij zeker wilden bezoeken: het Hard Rock Hotel New York en het Hard Rock Café Times Square. Missie geslaagd en bezoek #85 en #86 in de boeken.
Met deze twee stops hadden wij ook alles van ons tweedaags programma kunnen afvinken en was het enkel nog genieten van de sfeer op Times Square. Terug aan boord was er niet veel tijd om na te genieten want de afvaart was in de namiddag gepland en was het op tijd op dek gaan staan om een goed plaatsje te verzekeren om de uittocht uit New York op foto vast te leggen. Aan de ene zijde een zicht op de skyline van Manhattan en dan vlug naar de andere kant van het schip om enkele foto’s te nemen van het vrijheidsbeeld.
Nog een laatste blik op New York terwijl we onder de Verrazzano-Narrows Brug passeerden en was het richting Norfolk.
Norfolk
Onze laatste stop op deze cruise. De stad Norfolk ligt aan de Elizabeth Rivier en is voornamelijk gekend voor zijn Naval Station en als de geboorteplaats van Generaal Douglas MacArthur. Een generaal die wordtbeschouwd als één van de invloedrijkste militaire leiders van de 20e eeuw.
De timing moet soms meezitten. Bij het eerste daglicht voerden we de Elizabeth Rivier op. Het signaal om op dek te gaan om te zien welke schepen er in de marinebasis lagen aangemeerd. Het is tenslotte niet alle dagen dat je drie vliegdekschepen naast elkaar ziet liggen.
En bij het aanmeren hadden wij van op ons balkon nog een mooi zicht van de USS Wisconsin, een Amerikaans slagschip. Voor een fan van alles die militair is, is Norfolk zeker een aanrader. Voor de rest biedt Norfolk centrum, naar onze mening, weinig. Veel kerken maar bijna allemaal gesloten, enkele musea en de Norfolk Scope arena. Uiteindelijk hebben wij nog het MacArthur center bezocht die toch een mooi beeld gaf van de carrière van de generaal.
Onze laatste stopplaats van de cruise zat erop en zijn we via het Waterside District terug naar het schip gegaan. Onze bezoeken zaten erop maar niet onze cruise, we hadden immers nog twee zeedagen richting Fort Lauderdale om te relaxen en te genieten. Voor de tweede maal tijdens een cruise zaten we ook aan boord tijdens Halloween.
Op onze vaste stek in Bellini’s Bar was het genieten van een cocktail terwijl de Halloweenparty losbarstte met zowel crew als passagiers in leuke outfits. Onze cruise hebben we afgesloten met een tweede bezoek aan het restaurant ‘Rudi’s Catch of the Day’.
We hadden deze cruise geboekt om herfstkleuren te zien en we werden meer dan beloond. Al de rest was bonus en hebben weer gezorgd voor onvergetelijke herinneringen.
